Αίθ. 7 - Το Λυκόφως του Βυζαντίου (1204-1453)

Η αίθουσα εγκαινιάστηκε στις 8-3-2002. Τόσο η οργάνωση της έκθεσης όσο και η συντήρηση του υλικού πραγματοποιήθηκαν με χορηγία της CARREFOUR – ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ Α.Ε. στη μνήμη Ιωάννου Π. Μαρινόπουλου. Η υστεροβυζαντινή περίοδος είναι για τη Θεσσαλονίκη εποχή πνευματικής ανάπτυξης, θεολογικών αναζητήσεων και κοινωνικών κινημάτων που είχαν ως συνέπεια την αναγέννηση των τεχνών και ιδιαίτερα της ζωγραφικής, της εικονιστικής γενικότερα τέχνης, με ιδιαίτερη ακτινοβολία στο Άγιον Όρος και τους γειτονικούς σλαβικούς λαούς.

Στην έκθεση παρουσιάζονται αντιπροσωπευτικά έργα της τέχνης της περιόδου, όπως εικόνες τοιχογραφίες, μαρμάρινες ανάγλυφες εικόνες, γενικότερα είδη λατρευτικής  αλλά και καθημερινής χρήσης. Μια σειρά ζωγραφικών και γλυπτών έργων ταφικού προορισμού δίνουν πληροφορίες για τις ταφικές συνήθειες, την τέχνη και την προσωπογραφία της εποχής. Παρουσιάζονται επίσης το νομισματοκοπείο της Θεσσαλονίκης, η υαλουργία της, εξαιρετικά δείγματα διακίνησης γυάλινων αγγείων καθώς και τα εργαστήρια κεραμικής που εντοπίστηκαν στη Μακεδονία και τη Θράκη με την ποικιλία των τεχνικών τρόπων παραγωγής των εφυαλωμένων αγγείων. 

Εκθέματα